|
ตะไคร้
| ชื่ออื่นๆ |
- |
| ชื่อสามัญภาษาอังกฤษ |
Lemon Grass |
| ชื่อวิทยาศาสตร์ |
Cymbopogon citratus (DC.) Stapf |
| ชื่อวงศ์ |
Gramineae |
ส่วนที่ใช้
ลำต้น ใบ และเหง้า
ส่วนประกอบ
- มีน้ำมันหอมระเหย (lemon grass oil) ระหว่าง 0.2-0.4 %
- ประกอบด้วยซิตรัล (citral 80%) เมอร์ซีน (myrcene)
- เมนทอล (menthol) การบูร (camphor) เทนพีนีล (tenpeneal)
- เจรานิออล (geraniol) เนรัล (neral)
- ฟาร์นีซาล (farnesal) และซิโตรเนลลอล (citronellal) เป็นต้น
สรรพคุณและวิธีใช้
| ใบ |
ลดความดันโลหิต แก้ไข้ |
| น้ำมันตะไคร้ 2.5% |
ต้านเชื้อกลากได้ดี |
| เหง้า |
ตากแห้ง หนัก 5 กรัม ชงน้ำร้อน 1 แก้ว ดื่มก่อนอาหารเช้า-เย็น |
หมายเหตุ
- แก้ขัดเบา ใช้ลำต้นหนัก 40-60 กรัม หรือ 1 กำมือ ต้มน้ำ 3-4 ถ้วยชา แบ่งดื่มวันละ 3 ครั้ง ครั้งละ 75 มิลลิลิตร (ถ้วยชา) ดื่มแก้ท้องอืดท้องเฟ้อ และช่วยขับปัสสาวะได้
ข้อควรระวัง
- อย่าใช้มาก ควรระวังการเกิดอาการระคายเคือง
- ไม่ใช้ขณะตั้งครรภ์
- ไม่ใช้กับเด็กอ่อนและเด็กเล็ก
|
หมายเหตุ
- ตะไคร้ญวน เป็นอีกชนิดหนึ่งชื่อ C. flexuosus Nees
- ทำเครื่องหอม ผสมสบู่ เครื่องสำอาง แต่งกลิ่นอาหาร เครื่องดื่ม
- ตะไคร้หอม (Cymbopogan nardus Rendle) ไม่นิยมใส่อาหาร ใช้สกัดเอาน้ำมันหอมระเหยจากใบและเหง้า ใช้ไล่แมลง
เนื้อหาจากหนังสือ ปลูกผักไทย ได้ทั้งอาหารและยา โดย รศ. ดร.วีณา เชิดบุญชาติ หน้า 87 สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537
|
|
|
