พริกไทย

ส่วนที่ใช้

ดอก ใบ เถา เมล็ด ราก

คาร์โบไฮเดรต เส้นใย โปรตีน (11.3 เปอร์เซ็นต์) แป้ง (50 เปอร์เซ็นต์)
แคลเซียม ฟอสฟอรัส เหล็ก
วิตามินเอ วิตามินบี 1 วิตามินบี 2 ไนอะซิน วิตามินซี
มีน้ำมันหอมระเหยที่มีสีเหลืองราว 1-2 เปอร์เซ็นต์ เช่น โมโนเทอร์ปีน (monoterpene) และเซสควิเทอร์ปีน (sesquiterpene)
ไพนีน โอลีโอเรซิน (oleoresin) 12-14 เปอร์เซ็นต์
ประกอบด้วยสารที่ให้กลิ่นฉุนเย็นเป็นแอลคาลอยด์ คือ ไปเปอรีน สารที่ให้รสเผ็ด คือ คาวิซีน (chavicine) ประมาณ 1 เปอร์เซ็นต์
และสารพวกฟีโนลิก (phenolics)

ดอก	แก้ตาแดง เนื่องจากความดันโลหิตสูง
เมล็ด	เป็นยาช่วยย่อยอาหาร ย่อยพิษตกค้างที่ไม่สามารถย่อยได้ ขับเสมหะ บำรุงธาตุ แก้ท้องอืด แก้ปวดท้อง ขับเหงื่อ ขับปัสสาวะ แก้มุตกิด แก้ลมอัมพฤกษ์
ใบ	แก้ลมจุกเสียด แก้ปวดมวนท้อง
เถา	แก้อุระเสมหะ แก้อติสาร
ราก	ขับลมในลำไส้ แก้ปวดท้อง แก้ลมวิงเวียน และช่วยย่อยอาหาร

สารไปเปอรีนและสารฟีโนลิกเป็นสารต้านอนุมูลอิสระ ช่วยป้องกันมะเร็ง มีฤทธิ์กระตุ้นประสาท บำรุงร่างกายหลังฟื้นไข้
มีรายงานว่าสารไปเปอรีนใช้แก้โรคลมบ้าหมู (epileptic) ได้ อนุพันธุ์ของสารนี้ ชื่อ antiepilepsirine ใช้แก้อาการชัก และมีผลข้างเคียงน้อยกว่า
ไปเปอรีนมีฤทธิ์ฆ่าแมลงวันได้ดีกว่าไพรีทริน (pyrethrin) และไม่มีพิษต่อคน
ทำให้ร่างกายอบอุ่น โลหิตไหลเวียนดี มือเท้าอุ่น
สามารถลดความอยากบุหรี่ได้
หญิงมีครรภ์อ่อนๆ ไม่ควรกินมาก เพราะเป็นยาร้อน อาจทำให้แท้ง
น้ำมันในพริกไทยช่วยลดน้ำหนัก ใช้นวดส่วนที่ต้องการลด